طالبان با بازداشت زنان و دختران افغانستانی در اماکن عمومی و محروم کردن آنها از حقوق اولیه، در عین حال به زنان گردشگر خارجی اجازه میدهد آزادانه در شهرها گشتوگذار کنند و از اماکن تاریخی بازدید کنند. این دوگانگی، سیاست گردشگری طالبان را به چالش کشیده است.
آزادی گردشگران در برابر محدودیتهای محلی
جکی بیروف، گردشگر ۳۵ ساله آمریکایی، به آسوشیتدپرس گفت: «مهماننوازی افغانها مرا تحت تأثیر قرار داد، اما کاملاً آگاهم که آزادیام بسیار بیشتر از زنان محلی است.» زنان گردشگر میتوانند بدون محدودیت از موزهها و اماکن تاریخی دیدن کنند، در حالی که زنان افغان از تحصیل، کار و حتی حضور در پارکها محروماند.
گردشگری، ابزار دیپلماسی طالبان
گردشگری در افغانستان صنعتی نوپا با چند هزار بازدیدکننده سالانه است که ماجراجویان و تورهای سازمانیافته از چین، یونان، هلند و بریتانیا را جذب میکند. طالبان، منزوی به دلیل نقض حقوق بشر، گردشگری را فرصتی برای درآمد و تبلیغات میبیند. ویزای ۳۰ روزه توریستی و پروازهای منظم به دبی و استانبول، دسترسی به افغانستان را تسهیل کرده است.
تورهای ویژه زنان
سمیه منیری، راهنمای ۲۴ ساله، تورهای ویژه زنان گردشگر خارجی را راهاندازی کرده تا «زیباییهای افغانستان» را به نمایش بگذارد. این ابتکار با استقبال روبهرو شده، اما تضاد آن با سرکوب زنان افغانستانی انتقادهایی را برانگیخته است.
انتقادها به سیاست دوگانه طالبان
منتقدان، سفر به افغانستان را در سایه سرکوب زنان و دختران افغانستانی غیراخلاقی میدانند. محرومیت دختران از تحصیل و ممنوعیت حضور زنان در اماکن عمومی، در کنار آزادی زنان گردشگر، نشاندهنده استانداردهای دوگانه طالبان است.
